X AGENT : 07

View previous topic View next topic Go down

X AGENT : 07

Post by i128lala on Sat Mar 08, 2014 3:52 pm

07

ว่ากันแหล่งข่าวซุบซิบที่ดีที่สุดมาจากร้านทำผม
และจางอี้ชิงกำลังทำให้เรื่องของคริสเป็นเรื่องระดับชาติ
"ช่วยคอนเฟิร์มฉันหน่อยได้มั้ย ฮ้ะ คริส ว่านายเสร็จน้องชานยอลอย่างที่เขาร่ำลือกันจริงหรือเปล่า"
"ก็ไม่รู้สินะ"
ไอ้ก็ไม่รู้สินะนี่เป็นประโยคที่มีความดอกผลิบานมากมาย ยิ่งคริสทำก้มหน้านิดๆ ประกอบคำพูดของตัวเอง ยิ่งทำให้เจ้าแม่ความงามอย่างจางอี้ชิงฟันธงพร้อมโพสเฟส!
ดวงตาเรียวรีมองเงาของชายหนุ่มร่างสูงในกระจกแบบฝรั่งเศสอย่างพินิจพิเคราะห์ ก่อนมือเรียวจะค่อยๆจัดแต่งทรงผมของคริสอย่างคล่องแคล่วและนุ่มนวล ต่างจากบุคลิกร้อนแรงของจางอี้ชิงในชุดเสื้อซีฟองพริ้วและกางเกงหนังรัดรูปสุดเซ็กซี่
"เจ๊อย่าบอกใครนะ อั๊วไม่อยากบีบชานยอล"
"รับรองฉันไม่บอกใคร"
นี่ไง เข้าล็อค! ไอ้คำว่า อย่าบอกใคร ของคริสและสัญญาของอี้ชิงที่จะไม่บอกใครมีค่าเท่ากับลมตด! อี้ชิงรู้ โลกรู้ แล้วก็รู้ไปถึงโลกหน้าด้วย แถมผู้ช่วยหน้าหวานของอี้ชิงอย่างแบคฮยอนที่แสร้งทำเป็นอ่านนิตยสารแต่กลับตั้งใจฟังเสียยิ่งกว่าใคร
“เหยียบให้มิดเลยนะเจ๊”
(ノ´ヮ´)ノ*:・゚✧
คริสมั่นใจ ไม่ถึงมิดไนท์คืนนี้แม่งรู้กันทั้งซอย!

.
.
“ชานยอลทำแบบนี้ได้ยังไง ไม่ดีนะ จัดว่าเลว มันไม่ใช่ มันไม่ควร”
“ย่าห์!!!!!!!!! ปาร์คชานยอล นายช่วยเป็นคนมีความผิดชอบหน่อยได้ไหม”
“เอ่อะ เอาจริงเหรอ ตกลงว่าชานยอลทำอะไรพี่คริสจริงเหรอ”
“แล้วคยองซูล่ะ เอาน้องคยองซูไปไว้ที่ไหน”
นี่คือสิ่งที่ปาร์คชานยอลประสบพบเจอมาทั้งวัน แม้จงแดจะยืนยันนั่งยันไปจนกระทั่งนอนยันว่าเรื่องนี้ไม่ได้หลุดออกมาจากปาก
แต่ไอ้นิ้วที่จิ้มหน้าจอทัชสกรีนรัวๆคืออะไร?????
มึงติดแท็คไปกี่แท็คแล้วล่ะ ไอ้มหาาาาาาา!!!!!!!!!!!!

"ตกลงเรื่องมันเป็นยังไงวะ"
คือจริงๆจงแดควรจะถามชานยอลตั้งแต่แรกป่าววะ ว่าตกลงเรื่องมันเป็นยังไงมายังไง ไม่ใช่ทวิตรัวๆแล้วมาถามความจริงทีหลัง! แถมพอร่างโปร่งเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง จงแดก็ทิ้งตัวลงกรีดร้องเสียสติชนิดเสียหมา ก่อนจะบูชาความเท่ห์ของคริสอย่างยิ่งใหญ่
"มึงคิดดูนะเว้ย จะมีผู้ชายกี่คนที่ยอมเสียสละความเป็นชายเพื่อมึงขนาดนี้!!!!!"
แล้วยังไง ..... คือกูควรดีใจ ปรบมือ แล้วเอาดอกไม้ทัดหูชื่นชมยินดีกับการเสียสละของคริสไง้?
"จริงๆแล้ว กูยืนยันอีกครั้งนะ มึงก็ยอมๆให้พี่เขาปี้มึงไปเหอะ เรื่องวุ่นๆจะได้จบ"
ถ้ากูยอม แล้วเรื่องไม่จบ มึงจะมารับหน้าที่ส่งปี้ให้คริสต่อจากกูมั้ยล่ะสาดดดดดดดดดดดด ปาร์คชานยอลอยากจะเอาตีนยันหน้าจงแดซ้ำแล้วซ้ำเล่าสดุดีความคิดง่าวๆของมัน แต่ดูเหมือนจงแดจะไม่ยอมรามือง่ายๆ
"กูแอบได้ยินเค้าลือกันว่า พี่คริสน่ะ จัดว่าเด็ด!"
"แล้วเค้าของมึงคือใคร -_-""
"เอ่อออ.......... =《》="

ไอ้จงแดเอ้ยยยยยยยย
ชานยอลมองหน้าเพื่อนสนิทที่เงิบแดกไปสามวิแล้วต้องส่ายหน้า แต่หารู้ไม่ว่าตัวเองกำลังทิ้งปมที่ใหญ่มากในชีวิตของคิมจงแด
ปมที่ว่า เค้าคือใครวะ!

"เฮ้ย ไอ้ยักษ์ ได้ข่าวว่ามึงฟันคนดังของม.ฮวาซอง จริงเปล่าว้า!!!"
ไม่ใช่ใคร คนคุ้นเคยรู้จักกันดีที่หอ คิมมินซอก! แม้น้ำเสียงของไอ้เปาจื่อจะตวัดปลายเป็นคำถาม แต่หน้าของมันนี่ก้าวผ่านคำว่า เชื่อไปเกิน 90% แล้ว
“ถ้ากูแก้ข่าวตอนนี้จะทันไหมล่ะ”
“สำหรับกูอาจจะทันนะ แต่กับคนอื่นกูว่าไม่”
“กูไม่ได้ไปฟันใคร แม่ง!!!!!!!!!”
“มึงเคยบอกกูว่าถ้ามึงได้ฟันใคร มึงจะติดป้ายประกาศบนทางด่วน”
“แล้วมึงเห็นกูติดมั้ยล่ะสาด”
“เอออ จริงด้วย เมื่อวานกูก็อยู่ในห้องนะ แล้วกูก็ได้ยินเสียงคยองซูร้องไห้ด้วย แต่เสียงอื่นกูไม่ได้ยินว่ะ เพราะงั้น ถ้ามึงจะฟันพี่คริสจริง กูก็ต้องได้ยินสิวะ แล้วเสียงแบบนี้กูไม่พลาดแน่อ่ะ”
คือถ้ามินซอกเพิ่งเกิดพุทธิปัญญาจริง ตอนทักกันก็รบกวนช่วยทำสีหน้าเศร้าสลดประหนึ่งออกรายการคนค้นคนหน่อยได้ไหม??? ไม่ใช่มาทำสีหน้าระริกระลี้เหมือนไอ้คิมจงแดที่ป่านนี้มันก็ยังคิดอยู่ว่าเค้าคือใครได้ป่าววะ
“งั้นมึงก็เป็นคนเดียวที่เชื่อกูแล้วล่ะ เปาจื่อ”
“เหรอ อาห์ รู้สึกดีจัง”
ヽ(´Д`)人(´Д`)人(´Д`)ノ〜♪
คือมันไม่ใช่เรื่องที่มึงควรจะรู้สึกดี มินซอก มันเป็นเรื่องความชอกช้ำของกูที่มึงควรจะช่วยกูแก้ปัญหา!
ปาร์คชานยอลมองหน้าจงแดและมินซอกสลับกันไปมาแล้วก็ต้องกุมขมับ ในชีวิตนี้มีเพื่อนแบบนี้จัดว่าเป็นเรื่องราวดีๆ เพื่อนคนหนึ่งสติหลุดลอยไปตามหาเค้าคนนั้นแล้ว ส่วนอีกคนยังทำตาโตใสซื่อรอคอยให้ชานยอลพูดอะไรดีๆออกมาจนรอไม่ไหวต้องเป็นฝ่ายเปิดประเด็นก่อน
“จริงๆแล้ว คนในเหตุการณ์ก็มีแค่ คยองซู จงแด มึง แล้วพี่คริสนี่นา ทำไมไม่แก้ข่าวล่ะ”
“แล้วมึงรู้ข่าวมาจากใคร มินซอก”
“อ๋อ กูรู้จากมาจากแทมินที่รู้จักมาจงฮยอนที่รู้มาทงฮุนที่รู้มาจากคยองซูอีกที ตอนแรกกูก็ไม่เชื่อ กูเลยไปถามพี่คังอินที่รู้มาจากแบคฮยอนที่ทำงานที่ร้านของเจ๊อี้ชิงที่เป็นเพื่อนกับพี่คริสแล้วบอกมาว่าพี่คริสบอกมาอีกที แต่กูก็แบบ จริงเหรอวะ กูเลยไปถามฮโยรินที่ได้ยินมาจากแทยอนที่ได้ยินมาจากฮยอนอาที่อ่านทวิตเตอร์ของจงแด กูเลยเริ่มจะเชื่อแระ”
“มึงไม่เชื่อก็แปลกแล้ว แหล่งข่าวมึงวนครบสามในสี่ของคนที่อยู่ในเหตุการณ์เลยเนี่ยสาดดดดดดดดดดดดดด!”
คืออยากจะกรี๊ด อยากจะร้องว่าจงทำดี จงทำดี จงทำดี แต่ติดว่าไอ้หล่อยังไม่ออกมา เพราะฉะนั้นสิ่งที่ชานยอลทำได้คือการจิกหัวกรีดร้องแบบเรโทรสเปคอยู่เงียบๆ จนคนที่เดินผ่านไปผ่านมาเริ่มจะตกใจว่าทำไม ชายหนุ่มที่หน้าตาน่ารักเหมือนพระเอกเอ็มวี You don’t know love ของ K.WILL ถึงได้กลายเป็นบ้านั่งโยกเยกกรีดร้องโหยหวนอยู่ท่ามกลางชายหนุ่มอีกสองคนที่คนหนึ่งทำตาโตแก้มป่อง อีกคนหนึ่งก็เหมือนจะหลุดฌานได้ทุกเมื่อแบบนั้น
คนที่สติกลับเข้าร่างเร็วที่สุดเห็นจะเป็นมินซอก ชายหนุ่มตาโตยื่นมือออกมาตบไหล่ชานยอลเบาๆเป็นการปลอบใจ
“แค่ข่าวลือ เดี๋ยวคนก็ลืม คนเกาหลีลืมง่ายจะตายมึง”
“มันเป็นคนจีน”
“ก็คนเกาหลีลืมไง คนจีนไม่ลืม แต่เดี๋ยวนะ กูว่ามึงลืมเองง่ายกว่าว่ะ กูกลับหอก่อนล่ะกัน เดี๋ยวกูเอาจงแดกลับไปด้วยเลย ดูท่ามันจะกลับไม่ถูกแระ มึงจะกลับพร้อมกันไหม”
“เดี๋ยวกูตามไปแล้วกัน กูว่าจะไปหอพระ ไปสวดมนต์ขอให้สิ่งไม่ดีออกไปจากชีวิตกูว่ะ” ร่างโปร่งยืนขึ้นเต็มความสูง หันหน้าไปทางหอพระด้วยความมุ่งมั่น ตอนนี้อะไรก็ตามที่ทำให้สบายใจขึ้น ชานยอลขอทำหมด!
“งั้นมึงต้องหารูมเมทใหม่แล้วล่ะ ชานยอล เดี๋ยวกูเก็บของของจงแดให้”
“ทำไมวะ ทำไมมึงต้องเก็บของของจงแดวะ?”
“ก็มึงบอกว่าขอให้สิ่งไม่ดีออกจากชีวิตไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวพอจงแดออกจากชีวิตมึง กูว่าอะไรๆมันน่าจะดีขึ้น”
“แต่กูว่าพวกมึงสองคนรีบไปจากชีวิตกูในตอนนี้เลยดีกว่า!!!!!!!!!!! เดี๋ยวกูยั้งตีนไม่อยู่เสยมึงสองคนพร้อมกันจะลำบากกูแบกพวกมึงกลับหออีก”
ฮว้ากกกกกกกกกก ปาร์คชานยอลเครียด ชีวิตยังไม่ทันเข้าวัยเบญจเพลส แค่เจอไอ้หล่อที่ชื่อคริสก็เกิดอาเพศได้ในระยะเวลาสั้นๆ
เกลือสินเธาว์!!!!!!!!!!!!!

.
.

“อ้ะ กลับมาแล้วเหรอชานยอล”
อย่า อย่าคิดว่ามันเป็นเสียงของจงแด
ทันทีที่ชานยอลเปิดประตูกลับเข้ามาในห้อง เสียงทุ้มๆที่พยายามดัดจริตพูดให้มันดูน่ารักกระจุ๋มกระจิ๋มก็ดังขึ้นคุกคามความสงบจนทำให้ร่างโปร่งต้องปิดประตูกลับดังปังแล้วออกมายืนทำใจอยู่หน้าห้อง
กูว่าแล้ว ว่าวันนี้มีอะไรแปลกๆ ขากลับตอนเดินเข้าซอยมา มีแต่สายคนอยากรู้อยากเห็น แต่ไม่เจอไอ้หล่อคอยดักขายหนังโป๊เหมือนทุกวัน ยังรู้สึกเอะใจ แต่คิดว่าไม่เจอกันก็น่าจะเป็นเรื่องดีกว่า
แม่งเปิดประตูห้องมา ผวาอย่างกับดูรายการคนอวดผี!
“อ้าว ชานยอลกลับมาแล้วเหรอ”
จงแดที่สติคงกลับเข้าร่างมาแล้วเยี่ยมหน้าออกมาจากประตูห้องของมินซอก พอเห็นสีหน้าผวาแกมหวาดกลัวของรูมเมทร่างใหญ่ก็ร้องอ๋อ
“พี่เค้ามาหามึง ตั้งแต่กูกลับมาแล้วล่ะ แต่มินซอกบอกว่า มึงคงไปนาน กูเลยเปิดประตูห้องให้พี่เค้าเข้าไปรอ แล้วกูก็มานอนเล่นห้องมินซอกเนี่ย”
เจ็บ! นี่ชานยอลถูกจงแดแทงข้างหลังแล้วทะลุถึงหัวใจหรือนี่!!!!!!!!! จงแดที่เห็นสีหน้าเจ็บปวดราวขาดใจของปาร์คชานยอลก็รีบอธิบาย
“ก็พี่เค้าบอกว่าจะทำความสะอาดห้องให้ กูก็ไม่อยากขัดใจ”
ห่านนนนนนน ติดสินบนกันนี่หว่า แล้วไอ้พี่คริสอะไรนี่ก็มีทุกอย่างที่คิมจงแดอยากได้เสียด้วย ทั้งแผ่นหนังโป๊ระดับ HD บริการทำความสะอาดถึงที่ โฮกกกกกกกกกกกกกกกกก เออดี! พอมันกวาดห้องเสร็จ มันคงจะล้างตู้เย็นให้กู ไอ้สราสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส
“มีอะไรก็เคลียร์กันดีๆนะมึง ผนังห้องมันบาง”
แล้วอีจงแดก็ผลุบหายกลับเข้าไปในห้องของมินซอก ชานยอลได้ยินเสียงแกร๊กอันเป็นสัญญานว่า อีคิมจงแดตัดช่องน้อยแต่พอตัวล็อคประตูห้องหลบลี้หนีหน้าไปอยู่กับมินซอกชนิดที่ไม่ปรารถนาให้ชานยอลเข้าไปอยู่ร่วมในห้องด้วย
เริ่ด!
เอาวะชานยอล หนีไปมันก็ตามตัวเจออยู่ดี สู้เผชิญหน้ากันเลยดีกว่า!
ร่างโปร่งสูดลมหายใจเข้าออกรัวๆหมายจะรวบรวมพลังชี่ในร่างกายทั้งสิบแปดจุดให้เป็นหนึ่งเดียวเพื่อที่จะใช้ต่อกรกับมารร้ายจากพรรคมารที่อิมพอร์ตตัวเองมาจากจีนแผ่นดินใหญ่
แกร๊ก
มือเรียวค่อยๆหมุนลูกบิด ก่อนจะเปิดประตูออกช้าๆ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ปาร์คชานยอลต้องรอด ปาร์คชานยอลต้องไม่ตาย!
ตึก ตึก ตึก
ทุกย่างก้าวราวกับยืนอยู่บนเส้นลวดที่ขึงผ่านหุบเหวลึก แต่ไม่เข้าใจว่าไอ้พวกกลิ่นหอมที่อวลอยู่ในห้องนี่มันกลิ่นของอัลลัย
เป็ด!!!!!!!!! เป็ดโปรขวดม่วงเลยมึง
นอกจากกลิ่นหอมแล้ว สิ่งแปลกปลอมที่ตั้งอยู่ในห้องก็คือ เชลฟ์วางดีวีดีสามเชลฟ์ใหญ่ๆ แล้วแม่งเล่นมาแบบบิลด์อินเลยเว้ยเฮ้ยยยยยยยยยยย!!!!!!!!! อย่าเพิ่งช็อค บิลด์อินคือธรรมดาไป อันนี้เป็นเชลฟ์ที่มีป้ายติดบอกวันเดือนปี ประเภทของหนัง ใครเป็นนักแสดงนำ เรียกว่าอลังการ!!!!!!!!!!!!!
อภินันทนาการจาก ฮวางจื่อเทา บาย X Agent!!!!!!!!!!!!
สาดดดดดดดดดดดดดดดดด ชีวิตดี!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ในขณะที่ชานยอลยืนอึ้งอยู่นั้น คริสก็เข้ามาแนบร่างกับแผ่นหลังของร่างโปร่งแล้วโอบเอาไว้แน่น จมูกโด่งระไปตามซอกคอขาวอีกครั้ง ก่อนจะสูดกลิ่นประจำตัวเบาๆ
“ชอบมั้ย”
“FUCKKKKKKK!”
ขอสถบแบบอินเตอร์ คือนาทีนี้ ชานยอลแม่งต้องปัดป้องขัดขืนหรือทำเฟี้ยอะไรสักอย่างเพื่อเอาตัวรอด ร่างโปร่งหันหลังมาเผชิญกับคริส ยิ้มหวานให้ ก่อนจะโถมตัวเข้าใส่แล้วผลักคริสลงกับเตียง จากสัญชาตญานการเอาตัวรอด แปรเปลี่ยนเป็นความหมั่นไส้ ยามเมื่อร่างโปร่งกระโดดคร่อมร่างสูงของคริสที่ทำตาปรือแถมทำเสียงกระเส่าให้ได้ยินอย่างละอายอีกว่า
“Right now? On this bed?”
ตายซะเถอะมึงงงงงงงง! ༼✷ɷ✷༽
ชานยอลเอื้อมมือออกไปหมายจะบีบคอร่างสูงที่ทำตาพริ้มพร้อมรอฟันอยู่บนเตียง ไวเท่าความคิด ไอ้คนที่ดูเหมือนว่ามันจะเอาอย่างเดียวกลับขัดขืนด้วยการรวบมือเรียวที่พุ่งตรงไปที่คอเอาไว้แน่น
แม่จ๋า มันเป็นกังฟู!
“น้องชานยอลชอบความรุนแรงอย่างนี้ก็ไม่บอกกัน คราวหลังจะได้เอาอุปกรณ์มาติดตั้งให้เรียบร้อย ไอ้ลู่รับพรีออเดอร์นะ อยากได้อันไหนก็เข้าไปดูในเว็บแล้วจดรหัสมาบอกพี่ก็ได้ แล้วพี่จะเอามาให้น้องชานยอลเอง”
คือเสื่อมมมมม คือมึงยังขายของ คือมึงคิดว่ากูจะซื้อ!!!!!!!!!!!!!!!!!
ในระหว่างที่ชานยอลกำลังของขึ้นเพราะกิจการจากซัวเถาของแก๊งเจ๊กจีนที่แม่งโฆษณาแฝงกันสุดๆ คริสก็ใช้โอกาสนี้ตวัดแขนโอบรอบตัวชานยอลแล้วพลิกร่างโปร่งลงไปอยู่บนเตียงโดยมีคริสเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมแทน
“Now”
นาวพ่องงงงงงงงงงงงงง นี่กูกำลังอยู่ในโพรเสจของคนที่กำลังจะโดนปี้รึ ไม่มีว้อย รถถังฝั่งธนจะไม่ยอมบุบสลายง่ายๆ คิดได้อย่างนั้นชานยอลก็ฮึดรวบรวมแรงทั้งหมดผลักคริสออกแล้วเป็นฝ่ายตวัดร่างสูงลงกับเตียงแล้วขึ้นคร่อมสลับกลับบ้าง
เหมือนที่คริสทำทุกอย่าง แต่ติดว่า ไม่ได้นุ่มนวลก็เท่านั้นเอ๊ง คือคราวนี้จะพลาดไม่ได้ คือชานยอลต้องบีบคอไอ้หล่อให้ได้ คือต้องให้มันน็อคคามือ
ヽ(#゚Д゚)ノ┌┛Σ(ノ´Д`)ノ
ในจังหวะที่กำลังจะโถมตัวไปบีบคออยู่นั้น
ผลั๊วะ
ประตูห้องก็ถูกเปิดออกโดยฝีมือของคิมมินซอกที่นึกขึ้นได้ว่า ก่อนออกจากห้องลืมหยิบหนังเรื่องที่อยากดูติดมือไปด้วยเลยหมายจะกลับมาหยิบ
“อู๊ปปปปปปส์” 웃+웃=❤
อู๊ปปปปปปปส์ พ่องงงงงงงงงงงงงงงงง
“กูว่าเรื่องที่กูรู้จากมาจากแทมินที่รู้จักมาจงฮยอนที่รู้มาทงฮุนที่รู้มาจากคยองซูอีกที ที่ตอนแรกกูไม่เชื่อ กูเลยไปถามพี่คังอินที่รู้มาจากแบคฮยอนที่ทำงานที่ร้านของเจ๊อี้ชิงที่เป็นเพื่อนกับพี่คริสแล้วบอกมาว่าพี่คริสบอกมาอีกที แล้วที่กูก็แบบ จริงเหรอวะ กูเลยไปถามฮโยรินที่ได้ยินมาจากแทยอนที่ได้ยินมาจากฮยอนอาที่อ่านทวิตเตอร์ของจงแด ตอนนี้กูเชื่อแล้วนะ กูเชื่อเลย”
สาดดดดดดดดด ถ้ามึงจะร่ายยาวแบบเป๊ะขนาดนี้ มึงเอาเชือกฟางมาพันคอกูแล้วดึงขึ้นไปแขวนบนขื่อเลยดีกว่า
“น่ะ นะ น้องมินซอกอย่าบอกใครเรื่องนี้นะครับ พี่เขินนน” ༼≖ɷ≖༽
อ้าววววว สาดดดดดดดดดดด เรื่องพลิก ไอ้หล่อที่อยู่ข้างล่างก็ดัดจริตองค์ลงกลายเป็นคริสผู้อ่อนแอซุกหน้าลงกับหมอนทำเสียงสะดิ้งเหมือนว่าการที่ถูกปาร์คชานยอลคร่อมเอาไว้แบบหมิ่นเหม่แบบนี้คือความสมัครสมานสามัคคีของคนสองคน เพียงแต่มินซอกมาไม่ถูกเวลา
คือมันไม่ใช่ ฮว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
“มันไม่ใช่อย่างนั้น มินซอก คือมันไม่ใช่”
“ชานยอลอย่าปฏิเสธอีกเลย แค่นี้พี่ก็เจ็บพอแล้วนะ”
凸(`⌒´メ)凸
เจ็บหาพ่อล่อแม่หรืออย่างไรครับ!!!!!!!!!!!! ชานยอลอยากจะตะโกนออกไปว่า มันไม่ใช่ มันไม่จริง แต่ด้วยบริบทรอบข้างที่ทำให้ชานยอลกรีดร้องไม่ออกเพราะเจ็บจุกนี่มันจัดว่าเปรี้ยวตีน!!!!!!!!!!!!!!!! พอรวบรวมสติจะตอบได้ ไอ้มินซอกก็ปิดประตูหนีไปแล้ว
、ヽ``มึงกลับมาก๊อนนนนนนนนนน มึงอย่าเพิ่งไปปปปปปปปปปปปปปปปปปヽ`、ヽ`ヽ`、、ヽ`ヽ`、ヽ(ノ;Д;)ノ `、、ヽ`☂ヽ`、ヽ``、ヽ`、ヽ`ヽ`

หลังประตูห้องปิดลง สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือเสียงคำรามของปาร์คชานยอลที่กลายเป็นหมีคลั่ง

“ฮว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”
ไอ้หล่อเคลื่อนหน้าขึ้นจากหมอนแล้วระเบิดเสียงหัวเราะคิกคักออกมา มันเป็นเสียงหัวเราะที่หยามหน้าของปาร์คชานยอลอย่างถึงขั้น!!!!!!!! ยิ่งสีหน้าที่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ของคริสยิ่งทำให้ชานยอลอยากจะกรีดร้องมากยิ่งขึ้น
╮(•˘︿ ˘•)╭
“ตอนนี้น้องชานยอลก็เป็นของพี่โดยนิตินัยแล้วสินะ”
โดยนิตินัยพร่องงงงงงงงงงงงส์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
“นี่กำลังละเมออยู่เรอะไง พี่แปลคำว่านิตินัยออกปะ จดทะเบียนกับผมแล้วหรอ พฤตินัยก็ไม่ใช่ เห็นหน้าพี่ผมก็หด แล้ว”
“เจอหน้าพี่แล้วหด แต่เจอปากพี่นี่แข็งเลยนะ ลองดูไหม”
นี่พูดกันเรื่องข้าวโพดช้ะ อย่ากดแบนนะ มันคือข้าวโพด!!!!!!!!
จงทำดี จงทำดี จงทำดี
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ทำไมทำดีทุกตอนไม่เคยได้ดีเลยยยยยยยยยย ทำไมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

.
.

ย้อนกลับไปตอนบ่าย
ในระหว่างขณะที่มินซอกกำลังพาจงแดที่ไร้สติกลับห้อง คิมมินซอกก็พบกับนางฟ้า นางฟ้าหน้าสวยที่เดินมาพร้อมเป้พราด้าใบหนึ่ง เป้พราด้ารุ่นที่มินซอกอยากได้เสียด้วย
“มินซอกใช่ไหม เราชื่อลู่หานนะ”
ชะ ชะ ใช่เลย ใช่
“นายว่าเป้เราสวยมั้ย?”
สะ สะ สวยมากเลยล่ะ
“นี่อู๋เก้อเอเลยนะรับรองว่าเหมือนทุกจุด ถึงขั้นถือไปฝรั่งเศสแล้วตำรวจที่โน่นยังจับไม่ติด”
ว้าววววววววววววว
“นายอยากได้ เราให้นายก็ได้นะ แต่เรามีข้อแลกเปลี่ยน” นางฟ้าของมินซอกยิ้มหวานออกมา แลดูเป็นยิ้มที่ชั่วร้ายของนายพราน แต่มินซอกคือกระต่ายที่สมัครใจจะเหยียบบ่วงลงไปเองมากกว่า
“เราไม่มีอะไรจะให้นายหรอกนะ”
“มีสิ นายมีแน่ๆ”
༼ꉺ౪ꉺ༽

i128lala
Admin

Posts : 44
Join date : 2014-03-08

View user profile http://i128lala.thai-forum.net

Back to top Go down

View previous topic View next topic Back to top

- Similar topics

 
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum